Mijn weg van fervent vleeseter tot vegan. Waar heb ik het moeilijk mee gehad en wat heeft het me gebracht?
Mijn vleesdagen
Van jongs af aan ben ik opgegroeid met vlees, waarschijnlijk hoe het meestal wel gaat. En omdat het zo normaal is ga je je eigenlijk niet afvragen waarom je eigenlijk dieren eet. En soms is de link tussen een schnitzel in plastic verpakt moeilijk te leggen met een levend dier. Nu valt het mij op als ik mijn kinderen uit een boekje voorlees en een varken zelf de slager is, hypocriet, niet? Maar we zien dit eigenlijk overal en blijkbaar vinden we dat niet heel gek. Denk aan al de logo’s van slagerijen met vrolijke varkens, koeien en kippen erop, zullen ze echt zo blij zijn dat je hun eet?
Maar vroeger was vlees eten voor mij heel normaal, dat doet toch iedereen? Je vraagt je immers ook niet af waarom je ’s ochtends op staat en ’s avonds weer naar bed gaat. Dat doe je gewoon. Naja, als je studeert is het soms andersom maar ook dat is dan normaal…
Van gewoon vlees naar “goed” vlees
Ik kookte eigenlijk altijd al heel graag. In mijn studententijd was mijn varkenshaas altijd geliefd als we een feest hadden of vrienden op bezoek kwamen. Je beseft dat het vlees dat je eet toch beter smaakt als je het van de biologische slager hebt gehaald. Vanaf dat moment ging ik elk weekend naar de slager en kocht daar mijn wekelijkse voorraad, van plakjes worst, een burger of een Belgische Blauwe.
Biologisch vlees is toch goed?
Het begint te dagen
Ik kijk graag naar documentaires. Het liefst wel iets over astronomie, maar ook politiek of gewoon over gezondheid. De eerste keer dat ik me nog kan herinneren dat ik iets hoorde over de verschillen tussen dierlijke en plantaardige eiwitten was in een documentaire over verhoogde eiwitinname en de schadelijke gevolgen hiervan. De documentaire, sorry ik weet niet meer hoe ze heette, had het de gehele tijd over de medische en wetenschappelijke oorzaken waarom een teveel aan eiwit schadelijk was, wat daartegen gedaan kon worden, enzovoort.
Aan het einde van de docu werd even opgemerkt “oh ja, als je plantaardige eiwitten eet dan heb je hier geen last van”. Ik was even stom verbaast. Aan de ene kant waarom dat niet al eerder wordt genoemd en ze het de hele tijd alleen hebben over “eiwitten” en niet over “dierlijke eiwitten” maar anderzijds de vraag wat er het verschil is tussen dierlijke en plantaardige eiwitten.
WHO noemt vlees kankerverwekkend
Toen ik dit hoorde was mijn reactie meteen dat dit pure onzin was, net als bij zo velen om me heen. Toch bleef een stemmetje in mijn achterhoofd die zich afvroeg waarom dit wordt gezegd, ze zullen toch niet zo maar iets roepen? Ook nu was ik er nog niet om om van mijn geliefde vlees afscheid te nemen.
De rol van je partner
Mijn vrouw was al langer vegetarisch aan het eten en ik mocht dan altijd mijn stuk vlees mee in de pan bakken. Toen we ons eerste kindje kregen kreeg zij een aha moment. Ze gaf borstvoeding en stelde zich voor hoe erg het zou zijn voor een koe die net een kalf had geboren om dit kalf dan niet te mogen voeden, want de voedingsmomenten waren toch speciaal en van intense beleving. Ik snapte dit toen nog niet. “Maar bij een koe is dat toch anders” zei ik en vond het maar raar. Maar ook hier was wederom een plantje gezaaid en kwam het idee van geen vlees mij steeds vaker over de weg.
The Game Changers
En toen BANG! Ik keek de film The Game Changers en draaide in eens 180 graden om. Van marathon loper tot strong man, allemaal vegan. Wetenschappelijk bewijs waar je niet meer omheen komt. Zo begon ik cold turkey aan mijn vegan adventure en heb er sinds dien geen spijt meer van gehad!
Obstakels
Zeker, het was niet helemaal met twee vingers in de neus. Maar moeilijk was het niet. Ik wist immers waarom een waarvoor ik het deed. Met deze info in mijn achterhoofd was het redelijk easy doorzeilen.
Ik weet nog dat ik wel even aan de smaak van sojamelk moest wennen. Ik heb toen weleens havermelk of amandelmelk geprobeerd, dat was in het begin zeker makkelijker. Maar inmiddels ben ik zo aan de smaak gewent dat het weer normaal is geworden.
Dit is denk ik voor veel new vegans even lastig en je hoort dan ook veel mensen zeggen dat vegan eten niet lekker is. Volgens mij moet je lichaam eerst even wennen aan een nieuw smaakpatroon, geen dierlijk vet, geen caseïne meer in de melk. Het is dus maar voor een korte periode. Andersom zou het waarschijnlijk even waar zijn. Als ik nu weer koeienmelk zou drinken zou die smaak me eerst waarschijnlijk ook tegen staan. Tenminste dat heb ik van mensen gehoord die een tijd geen vlees meer hadden gegeten, dan smaakt de eerste burger toch gek.
En als je bedenkt dat voor koeienmelk een koe elk jaar weer zwanger gemaakt moet worden, dan haar kalf van haar afgepakt wordt omdat het kalf anders de melk zou drinken (hoe durft die!) en dan na zo’n 5, 6 jaar die koe helemaal op is en naar de slachterij gebracht wordt, terwijl onder natuurlijke omstandigheden een koe zo maar 20 jaar oud kan worden! Als je dit bedenkt wordt het drinken van plantaardige melk in een keer wel veel makkelijker 😉
Dieren, de wereld en mijn gezondheid
Inmiddels vind ik het super leuk om plantaardig te eten. Ik merk dat ik veel gevarieerder en zeker veel experimenteler eet dan daarvoor. Ik probeer nieuwe gerechten uit, bak mijn eigen brood en maak zelf seitan. Maar naast mijn eigen persoon worden voor mij ook andere aspecten steeds belangrijker om vegan te zijn.
Dierenleed, nee, niet alleen maar het leed van de dieren als ze gehouden worden vind ik al erg. Een dier überhaupt te doden om op te eten terwijl dit helemaal niet noodzakelijk is, dat vind ik pas erg! En als je bedenkt dat een dier dat voor consumptie geslacht wordt eigenlijk maar een baby, misschien een peuter is, tja…
Wereldwijd worden er elk jaar 75 miljard landbouwdieren gehouden en dus ook gedood.
Daarvan zijn:
- 42 miljard vleeskippen (‘plofkippen’)
- 4,1 miljard legkippen
- 770 miljoen varkens
- 5 miljoen melkkoeien
Dat vind je al hoog? Wat denk je van 2.7 triljoen dieren uit de zee die elk jaar gevist worden waarvan nog eens 40% weer wordt weggegooid.
In Nederland alleen worden er zo’n 1.8 miljoen dieren gedood PER DAG! Reken je dat met de bevolking van Nederland door dan zouden na 10 dagen geen mensen meer in Nederland zijn.
Dat is natuurlijk der totale Wahnsinn! En dit gaat dus niet alleen om de dieren zelf. Die moeten ook eten en daar wordt dan weer de regenwoud voor gekapt om aan genoeg soja te komen. Verder stoten de dieren ook nog veel broeikasgassen uit waardoor ze een enorme bijdrage aan de opwarming van de aarde leveren.
En dit alles terwijl het eten van dieren helemaal niet nodig is.
Ja, we willen allemaal iets doen om groener te leven. Toch maar koud douchen of een spaarlamp kopen. Houdt je dat dan tegen het eten van maar één burger, dan zie je hoe ineffectief deze keuzes zijn.
Het waterverbruik van een kleine hamburger van maar 110g is even groot als 4 uur lang de WC door te spoelen!!! 4 uur, non-stop.
Conclusie
Ik ben voor mezelf achter gekomen dat ik niet meer mee wil doen aan het onnodig doden van dieren. En dan gaat het niet alleen om voeding. Als ik nieuwe kleren of shampoo koop dan zorg ik er ook voor dat deze vegan zijn. Het is zeker niet altijd even makkelijk om te weten welke kleding echt vegan is. Gelukkig zien steeds meer fabrikanten ook een markt in het produceren van vegan kleding en komen er steeds meer mainstream producten als vegan variant op de markt.
Ik ben dus heel blij om te zien dat er steeds meer een bewustzijn ontstaat dat het ook zonder dierlijke grondstoffen kan. Zelfs bieren die bewust of vegan of vegan-friendly zijn (ja ik snap ook dat elk goedgekeurde label dat je extra op de fles drukt kosten met zich mee brengt). Of het steeds grotere aanbod aan vleesvervangers in de supermarkt, zeker voor de beginnende vegan een uitkomst en ja, ik probeer ook graag wel eens een vegan burger of maak een vegan spaghetti Bolognese.
Dus, waar wacht je nog op?
